Historia Black Jack'a nie jest znana. Przypuszcza się, że powstała ona w osiemnastym wieku. Dopiero w 1956 roku grupa statystyków opracowała matematyczne podejście oraz rekomendacje do tej gry. Zostały one opublikowane w "Journal of the American Statistical Association" pod tytułem "Rekomendacje do gry w 21". Owe rekomendacje przedstawiały podstawo strategię tej gry. W sześć lat później dr Edward O. Thorp, którym był profesorem matematyki z New Mexico State University wydał książkę, która zatytułowana była Beat the Dealer : A Winning Strategy for the Game of Twenty-One. Została w niej dokładnie przedstawiona strategia, która doprowadzała do wygranej.



Owy uczony zwrócił uwagę na fakt, że w talii znajduje się bardzo dużo kart o wartości 10. Kiedy w tali pozostanie bardzo dużo tych kart, wówczas zawodnik ma większe szanse na wygranie. W ciągu roku jego książka zyskała na popularności, stając się bestsellerem na liście najlepiej sprzedających się książek w Stanach Zjednoczonych. Popularność książki, sprawiła że popularność Black Jack'a bardzo się rozwinęła. Wkrótce była ona honorowym goście w kasynie w Las Vegas uważanym za kolebkę hazardu. W kilka lat później powstało wiele innych książek, które poruszały tematykę gry Black Jack'a. Kiedy komputery zostały wprowadzone do powszechnego użycia, programiści opracowali inne strategie, pozwalające dojść do wygranej. Za legendę Black Jack'a w Stanach Zjednoczonych uważa się Ken Uston'a, który przy wykorzystaniu pięciu komputerów stworzył drużynę w 1977 roku. Udało im się wygrać na tej grze setki tysięcy dolarów, jednakże w krótkim czasie ich komputery zostały przejęte przez FBI. Jednak biuro federalne wydało informację, że nie popełniono żadnego oszustwa, a komputery używały do liczenia ogólnie dostępnych wiadomości. W związku z tym Uston podał do śladu siedem największych kasyn w Las Vegas o naruszenie jego praw cywilnych.